Interview Billy van Duijl

Bron: VI PRO
Auteur: Bart Kruijt

Na de overwinning op PEC Zwolle staat SC Cambuur nu een thuiswedstrijd tegen AZ te wachten. Een speciaal duel voor de 21-jarige Billy van Duijl, die door de club uit Alkmaar is uitgeleend aan de Leeuwarders. Voor de jonge verdediger, inmiddels een belangrijke pion in Cambuurs strijd om lijfsbehoud, liggen vijf stellingen klaar. "Ik zou er absoluut geen probleem mee hebben om zondag het winnende doelpunt te maken."

Dit seizoen zou ik zeker niet misstaan hebben in de basiself van AZ?
‘Eens. Vorig jaar heb ik in de tweede seizoenshelft behoorlijk wat wedstrijden mogen spelen en in april is mijn contract bij AZ verlengd. Uiteraard zonder toezeggingen, maar we hebben het rondom dat moment wel gehad over mijn rol voor dit seizoen en het leek erop dat ik basisspeler zou gaan worden. Met dat gevoel ging ik ook de voorbereiding in, maar tijdens die voorbereiding merkte ik dat het misschien toch een andere kant op zou gaan. Vervolgens kwam Wesley Hoedt er ook nog bij en ben ik met de technisch directeur (Niels van Duinen, red.) gaan zitten, om te kijken wat het beste zou zijn voor mij. Daarbij zijn we toen uitgekomen op een verhuur aan een club waar ik meer zekerheid op Eredivisie-minuten zou krijgen en was mijn stap naar Cambuur vrij snel geregeld.’
‘Natuurlijk zit er wat teleurstelling bij. Wat ik zeg; ik had andere verwachtingen, ging voor een basisplaats bij AZ. Bij de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal stond ik ook nog in de basis, maar toen begonnen we met drie verdedigers; dat was niet iets blijvends. Het was daarvoor al bij me weggegleden: bij de start van de voorbereiding dacht ik nog hoger in de pikorde te staan dan Lewis Schouten, die net was teruggekeerd van een verhuurperiode aan Excelsior, maar gaandeweg zag ik dat veranderen. Lewis stond vaker in de basisploeg dan ik, dan voel je wel een beetje aan welke kant het opgaat. Vanuit mijn zaakwaarnemer hoorde ik dat AZ ook nog bezig was met het aantrekken van een ervaren verdediger, wat dus Hoedt werd, en toen was het voor mij beter om voor dit seizoen een stap te gaan maken. Bij Jong AZ heb ik inmiddels al vijftig potjes in de Keuken Kampioen Divisie gespeeld; dat was niet meer het podium waar ik op wilde uitkomen.’

‘Een vervelend gevoel heb ik er verder niet aan overgehouden. Het is niet gelopen zoals ik had verwacht, maar vanaf het moment dat ik hier bij Cambuur ben, heb ik niet meer achterom gekeken. Ik speel hier wekelijks in de Eredivisie, tegen dezelfde ploegen als waar ik met AZ tegen zou hebben gespeeld, en ontwikkel me hier enorm. Kan me ook onderscheiden en voel me heel erg gewaardeerd, dus dat geeft me gewoon een heel goed gevoel. Daarbij is de uitdaging zelfs nog wat groter dan bij AZ, omdat de kwaliteit van de selectie natuurlijk wel iets minder is. Zo kan dit heel goed gaan uitpakken.’

‘Dat AZ het tot dusver zo goed doet, verbaast me absoluut niet. Ze hebben een brede selectie, al is die breedte nog niet eens erg nodig geweest, omdat ze al weken met vrijwel dezelfde opstelling hebben kunnen spelen. Maar dat kan later natuurlijk nog weleens belangrijk gaan worden. Het is heel knap wat ze doen, met veel jongens uit de eigen jeugd, die al jaren met elkaar samenspelen en daardoor ook precies weten wat ze van elkaar kunnen verwachten. Ben benieuwd of ze het door kunnen trekken tot het einde. Het klopt dat AZ me in januari zou kunnen terughalen, ja, maar daar zal ik dan zelf ook mijn handtekening onder moeten zetten. Daar ben ik in ieder geval totaal niet mee bezig en ik ga er gewoon van uit dat ik dit hele seizoen voor Cambuur speel.’

Zonder Johan Plat was ik dit seizoen niet bij SC Cambuur terechtgekomen.
‘Nee, dat klopt niet. Het was al vrij laat in de window toen we besloten in te zetten op een verhuur en dan ga je kijken wat er binnen de Eredivisie mogelijk is. Cambuur was er heel snel bij; of er nog andere opties waren weet ik oprecht niet. In de weken daarvoor wel, maar toen was ik nog niet beschikbaar, en toen ik dat wél was, was Cambuur direct heel concreet. Dat was precies wat ik nodig had, want ik wilde meteen gaan spelen. Ik kwam op een donderdag op gesprek, op maandag zette ik mijn handtekening en het weekend erop stond ik al in de basis. Perfect. Natuurlijk is het wel fijn dat er een trainer is die je kent, waarvan je weet dat zijn manier van spelen bij je aansluit. Maar ik denk dat ik ook naar Cambuur was gekomen als hier een andere trainer had gezeten.’
‘Johan en ik gaan ver terug, al is het niet zo dat we een hele persoonlijke band hadden, hoor. Hij was de jeugdcoördinator bij RKAV Volendam toen ik daar als een jongetje van acht speelde en jaren later was Johan trainer van Jong FC Volendam en heeft hij mij voor oefenwedstrijden weleens uit de Onder-17 geplukt. Zo hebben we elkaar dus wel al een paar keer gezien, maar het was niet zo dat wij elkaar al goed kenden. Johan heeft dan ook geen directe rol gehad in deze stap; het is niet zo dat hij me constant heeft zitten bellen. Ik geloof dat hij ook verrast was dat ik überhaupt verhuurd kon worden. Het is gewoon via de normale weg gegaan, via het contact tussen de td’s. Natuurlijk wel grappig dat Johan en ik elkaar nu weer tegenkomen in de Eredivisie, zeker omdat we allebei maar uit hetzelfde kleine dorp komen. Is toch wel bijzonder, al voelt het voor ons al als iets normaals. Wij staan daar niet op die manier bij stil.’
‘Het seizoen was al onderweg toen ik hier kwam en Cambuur was niet goed begonnen. Natuurlijk kijk je voordat je de stap maakt naar de ranglijst, maar het heeft bij mij niet voor twijfels gezorgd, nee. Ik heb een goed gesprek gehad met de trainer en was ervan overtuigd dat deze stap goed zou zijn voor mij. Oók buiten het voetbal om. Ik woon nu voor het eerst op mezelf, in een appartementje in Leeuwarden. Af en toe komt mijn vriendin langs, maar ik zit voornamelijk alleen. Ben nog druk met een studie Business & Innovation, daar gaat wel wat tijd in zitten, en op vrije dagen ga ik lekker terug naar huis, dus ik verveel me niet, hoor. Af en toe neem ik nog wat was mee naar huis, maar over het algemeen hou ik dat best goed bij. En het eten wordt nog door AZ geregeld; de kok van AZ, Niels, woont in Groningen en levert op zijn weg naar huis vaak een paar maaltijden bij me af. Waardeer ik enorm. Geen idee waarom Niels als kok van AZ in Groningen blijft wonen en iedere dag op en neer gaat, maar ik maak er heel dankbaar gebruik van, haha.’

Ik schrok me een hoedje bij mijn debuut voor Cambuur?
‘Nee, dat is niet waar. We verloren thuis met ruime cijfers van FC Twente, en het was zeker niet de beste wedstrijd van ons als team, maar het paste wel een beetje in het beeld dat ik had van hoe de selectie er op dat moment voor stond. Veel onervaren, jonge jongens, en nog een hoop spelers die niet helemaal fit waren, waardoor er ook best vroeg gewisseld moest worden. Dat wist ik op voorhand wel, dus het was niet echt schrikken, al had ik er natuurlijk wel meer van verwacht. We zijn negentig minuten lang niet aan voetballen toegekomen en ik geloof dat we maar een keer of drie bij het strafschopgebied van de tegenstander zijn geweest. In die wedstrijd kon ik heel goed zien en voelen dat er onderling nog veel geregeld moest worden; dat er nog niet echt duidelijke afspraken waren, laat staan connecties tussen spelers. Dat ontwikkel je normaal gesproken tijdens de voorbereiding, maar dat was hier de situatie nu eenmaal niet. Alles was heel pril, alles moest nog ontstaan.’

‘In de weken daarna heb ik de ploeg absoluut zien groeien. Er is al meer volwassenheid in het team gekomen en je ziet dat spelers elkaar steeds beter aanvoelen, waardoor we ook meer aan voetballen toekomen. Iedereen is daarbij fitter geworden en dat zorgt er dan weer voor dat we het in wedstrijden langer vol kunnen houden. Wat dat betreft vond ik het eigenlijk wel jammer dat er een pauze van drie weken in het programma kwam te zitten, want ik vond dat we er wel goed in zaten en had hem liever doorgetrokken. Je wordt vooral fitter door wedstrijden te spelen en als wij straks fit genoeg zijn om negentig minuten te kunnen blijven gáán, zijn wij een heel lastige ploeg om tegen te spelen; zeker thuis, met ons publiek erachter in een kolkend stadion. Als alles dan samen valt, hebben we genoeg kwaliteit om van een ploeg als NEC te kunnen winnen, zo hebben we al laten zien. En dat moet óók tegen AZ kunnen, ja.’

Degradatievoetbal bevordert mijn ontwikkeling?
‘Dat denk ik wel, ja. Aan de bal is het bij mij wel in orde; de meeste ontwikkeling zit voor mij in het échte verdedigende werk, en daar zal je bij Cambuur meer mee te maken krijgen dan bij AZ. Vooraf heb ik ook wel gedacht: Tsja, maar ik ben goed aan de bal, en ik wil toch ook wel gewoon lekker voetballen… Maar daar is in de speelwijze van Cambuur alle ruimte voor, en ik heb in de afgelopen weken al gezien dat ik me misschien juist op dit punt kan onderscheiden, omdat het daar een beetje aan ontbrak. Als ik daarbij dan ook nog meer in verdedigende situaties kom, denk ik dat een jaar Cambuur heel erg goed kan zijn voor mijn ontwikkeling.’ 

‘Het is niet zo gek dat voor mij de meeste winst in het pure verdedigen zit, want ik sta pas een paar jaar achterin. Ik speelde altijd als spits, maakte in de jeugd ook heel veel doelpunten. Kwam echter niet bijzonder vaak in balbezit, wat ik wel graag wilde, dus daarom liet ik me vaak uitzakken om de bal te komen halen. Uiteindelijk werd ik zo middenvelder en ben ik me daarop gaan focussen, voordat ik niet veel later wéér een linie naar achteren zakte. Het seizoen in Onder-17, toen was ik zestien jaar oud, was pas mijn eerste jaar als verdediger. Veel mensen weten dat niet, en dat zie ik als iets positiefs, want dan valt het dus blijkbaar niet op, maar ik weet van mezelf dus wel dat er nog voldoende ruimte voor groei is. Ben ik iedere dag druk mee bezig.’

‘In dat eerste seizoen waarin ik als verdediger speelde, maakte ik meteen mijn debuut in het eerste elftal van FC Volendam. Dat ging natuurlijk razendsnel. Wat volgde waren hele leerzame jaren, maar ook wel moeilijke jaren. Omdat je heel hard omhoog kan gaan, maar je ook net zo hard terug kan gaan, en ik niet echt hulp kreeg bij hoe je daarmee om moet gaan. Je bent een mannetje van zestien jaar; ik voelde me weliswaar heel volwassen, maar thuis merkten ze dat ik het er zwaar mee had toen ik twee maanden na twee basisplaatsen in de Eredivisie opeens niet meer bij de selectie zat. Op die leeftijd heb je geen idee hoe je daarmee moet dealen; dan denk je dat je nóg harder moet gaan werken, maar dat breekt je uiteindelijk op. Die twee jaar bij FC Volendam dat ik rond het eerste elftal zat waren daardoor mooi, zeker, maar ook erg lastig voor me. Maar ik heb er wel veel van opgestoken en dat ook weer meegenomen naar Alkmaar.’
‘Bij AZ kwam ik in situaties waar ik gezien mijn verleden beter mee om kon gaan. Daarbij heb ik veel mooie en grote wedstrijden mogen spelen. Ik ben nu 21 jaar oud, maar heb al best wat ervaring en voel me geen jonge speler. Om mij heen hoor ik ook wel dat mensen het verrassend vinden dat ik direct een leidersrol op me heb genomen bij Cambuur, maar voor mij voelt dat heel natuurlijk: dat is gewoon wie ik ben, bij AZ deed ik dat ook. Hoort ook bij mijn positie in het veld, vind ik, omdat ik alle spelers voor mij heb en ze daardoor ook goed kan aansturen. Verder probeer ik een goede leider te zijn door het goede voorbeeld te geven. Dat alles maakt het team sterker, en daar gaat het om.’

Ik speel liever weer wedstrijden voor Oranje dan voor Het Andere Oranje.
‘Ha, met een terugkeer naar FC Volendam ben ik nu helemaal niet bezig, dus dan zeg ik ja. Ik heb in het verleden voor Nederlandse jeugdteams gespeeld en het is zeker mijn doel om het Nederlands elftal te halen. Snap ook wel dat dat dit jaar nog niet gaat gebeuren, maar ik zou me ook al enorm vereerd voelen om eens opgeroepen te worden voor Jong Oranje, en ik denk dat ik op de goede weg zit om daar te kunnen komen. Verder droom ik van de Champions League, maar de doelen die ik stel zijn eigenlijk meer voor de korte termijn, omdat je de lange termijn toch niet kan plannen. Als ik kijk naar het moment van mijn debuut bij FC Volendam en naar nu, en naar alles wat daar tussenin is gebeurd: dat had ik zo ook niet kunnen bedenken. Té ver vooruitkijken heeft geen zin.’

‘Voor nu ben ik gefocust op het zo goed mogelijk doen bij Cambuur en het zetten van een volgende stap in mijn ontwikkeling. Ik ben hierheen gekomen om een complete verdediger te worden, maar daarbij wil ik wel gezegd hebben dat ik hier niet ben om alléén maar te leren. Dat je lekker op je bek kan gaan om daar later sterker uit te komen: nee, ik wil ook gewoon uitblinken, dingen laten zien dat mensen zeggen: Zo, dat is een goede speler! Die druk leg ik mezelf wel op. En wat er daarna gaat gebeuren, zien we dan wel weer. Ik heb na dit seizoen nog een contract voor vier jaar bij AZ, dus ik ga ervan uit dat ik daar zal terugkeren. Het belangrijkste is dat ik dat dan doe als een betere speler dan toen ik vertrok.’
‘Het zal gek zijn om zondag tégen AZ te spelen, vooral omdat er nauwelijks wijzigingen in het team zijn geweest. Het zou goed kunnen dat tien van de elf spelers die in de basis staan, jongens zijn waar ik steeds mee heb samengespeeld. Heb ook nog veel contact met ze, al ben ik op de dag van mijn overstap naar Cambuur wel meteen uit de groepsapp gegooid. Zo gaat dat, hè… Ze willen natuurlijk geen vertrouwelijke informatie delen, haha. Maar veel zal ik wel al weten: ik ben die speelstijl van AZ zó gewend geraakt, dat ik er hier bij Cambuur zelfs weleens tegenaan loop. Oh nee, dat doen we hier anders... Dus ja, het zal vast een aparte dag worden, maar het is duidelijk dat ik gewoon graag wil winnen. Ik zou er ook geen enkele moeite mee hebben om de winnende goal te maken, want wij hebben de punten gewoon heel hard nodig. En als we die tegen AZ kunnen pakken, dan pakken we die tegen AZ. Vervelend voor die jongens, maar ze zullen daar vast ook wel begrijpen dat ik niet expres een bal naast ga schieten. Toch?’